طراحي محيطي با رويكردي ويژه بر افزايش امنيت و كاهش وقوع جرم

انسان همواره در تعامل با محيط زندگي خود مي باشد و سعي مي كند بهترين شرايط را براي خود فراهم سازد. موضوع امنيت شهري از عوامل شكل گيري فضاهاي شهري است كه همواره بايد مد نظر قرار گيرد. رشد شهر نشيني و به تبع آن ازدياد چالش هاي موجود در شهر از مهم ترين موارد پيش روي مسئولين و متخصصين مديريت شهري است . هر ساله هزينه هايي از سوي نيروي انتظامي و نهادهاي برقرار كننده امنيت در راستاي كاهش جرم صورت مي گيرد اين در حالي است كه ريشه بسياري از جرائم ضعف در طراحي فضاهاي شهري است . در جهان امروزي پيشگيري از جرم ، كه با هدف كاهش فرصت ها و انگيزه هاي مجرمانه انجام مي پذيرد، اهميت بسياري يافته است زيرا ارتكاب جرم و بزه از راه هاي مختلف صورت مي گيرد و پيچيدگي و گستردگي خاصي پيدا كرده كه كشف آن زمان زياد و هزينه هاي گزافي در پي خواهد داشت . هدف مقاله حاضر بررسي شاخص هاي تحليل امنيت در فضاهاي عمومي شهري و روش هاي طراحي محيطي به منظور ارتقا امنيت شهروندان يك شهر و كاهش وقوع جرم مي باشد. روش مورد استفاده در اين تحقيق كتابخانه اي و مبتني بر مطالعات و جمع بندي نظريات و مباحث مطرح شده در اين خصوص مي باشد . همچنين به ضرورت وجود امنيت در شهر اشاره خواهد شد و در نهايت به معرفي مهم ترين رويكرد طراحي امن با عنوان CPTED كه يك شيوه نوين در طراحي امن شناخته شده و موارد مثبت و نقاط قوت ساير رويكردها را دارد و از قابليت انطباق بالايي با شرايط موجود در ايران برخوردار است مي پردازيم.