باغ هاي ايراني و بررسي جايگاه عنصر آب در باغ هاي ايراني (مطالعه موردي نقش آب در باغ عباس آباد بهشهر در دوره صفوي)

آب در فرهنگ ايران از جمله عنصر اصلي تشكيل دهنده اين جهان است. هنر باغ سازي يكي از كهن ترين هنرهاي ايرانيان است و آب به عنوان اصلي ترين و حياتي ترين عنصر شكل گيري باغ مطرح مي باشدهدف اصلي در پژوهش حاضر بيان مباني و مفاهيم ديني – آييني متبلور در ميراث كنوني باغ هاي ايران است، كه به نوبه خود تأثيراتي از دوران پيش از اسلام و پس ازآن و همچنين از تفكرات آييني متفاوت در آن جلوه گر شده است. روش تحقيق در اين مقاله از نوع توصيفي - تحليلي و جمع آوري اطلاعات به شيوه كتابخانه اي، به همراه مطالعات ميداني بوده است. نتايج حاصل بيانگر آن است كه باغ ايراني نظامي حكيمانه و كمال گراست كه عناصر طبيعي آب و گياه را به نحوي در خود جاي داده كه نيازهاي فيزيكي استفاده كنندگان را برآورده مي سازد، و در همان حال نيز به بعد ماوراء الطبيعه و معنوي آن توجه شدهاست . همين مسئله باعث بقا و تداوم آن در طول زمان و شاخص شدن آن به صورت مجموعه اي واحد شده است . به كمك بازشناخت اين ساختار مي توان در ساختن محيط زيستي مناسب و هماهنگ با نظم موجود ، بهره برداري لازم را به عمل آورد.در اين مقاله ابتدا سعي براين است كه شناختي از انواع باغ هاي ايراني داشته باشيم و جايگاه عنصر آب را با مطالعه موردي باغ عباس آبادبهشهر بهتر درك كنيم.