ارزيابي شاخصه هاي كمي و كيفي مسكن در سكونتگاها(نمونه موردي شهر دزفول)

بدون ترديد مسكن اهميت بنيادي در ترقي انسان دارد، رابطه توسعه پايدار و شهرسازي و اجزاي متشكله آن همانند مسكن و مقولات متعدد مربوط به آن، موضوعي اساسي است. پرداختن به شاخصه هاي مسكن به عنوان كليدي ترين ابزار برنامه ريزي و تشكيل دهنده، شالوده اصلي آن را مي توان از حساس ترين مراحل برنامه ريزي دانست. در حال حاضر نقش مسكن به عنوان مهمترين و بيشترين كاربري اراضي در شهر كه كميت و كيفيت آن تعيين كننده رفاه اجتماعي است كمتر در نظر گرفته مي شود، اين پژوهش با هدف ارزيابي شاخصه هاي كمي و كيفي مسكن در سكونتگاه ها ( نمونه موردي شهر دزفول ) انجام شده است. در اين مقاله سعي شده است تا منازل مسكوني شهر دزفول از نظر وسعت، تراكم خانوار، تراكم تعداد نفر در هر اتاق و نيز دوام و مصالح بكار رفته و امكانات رفاهي منازل از جمله اشتراكات مورد نياز و بهداشتي مورد بررسي قرار گيرد. در كل نتايج نشان مي دهد. شاخصه هاي كمي و كيفي مسكن در سكونتگاه هاي شهر دزفول در سطح مطلوبي قرار دارند.