توسعه اجتماعي و سالمندي جمعيّت: بحران يا فرصت بررسي ابعاد جهاني سالمندي جمعيّت و توسعه اجتماعي

مروزه توسعه­یافتگی و شاخص­های توسعه انسانی، اقتصادی و اجتماعی یكی از مناسب­ترین و فراگیرترین ملاك­های ارزیابی كارایی و تعادل ساختاری جوامع است. رشد شاخص­های توسعه، بیشتر نیازمند اصلاح ساختارها و ایجاد بسترهای ضروری توسعه است كه در كنار معیارهای جهانی و عام نسبت به ویژگی­های هر یك از جوامع متفاوت است. شناخت بسترهای موجود در جامعه، نیازمند بررسی اوضاع جاری و نقاط ضعف و قوت شاخص­های توسعه در مكان­های گوناگون است. توسعه اجتماعی، در پی بهبود وضع اجتماعی افراد جامعه است و برای تحقق این هدف، شناختن و روی آوردن به یك نگرش، آرمان و اعتقاد مطلوب­تر كه بتواند پاسخگوی مشكلات اجتماعی باشد، ضروری است. براین پایه، این نوشتار نیز با هدف تحلیل وضع موجود به لحاظ توسعه­یافتگی اجتماعی، به بررسی سالمندی جمعیّت به عنوانی شاخصی اجتماعی از توسعه جامعه، سعی بر بیان تصویری كلی از این وضعیت دارد، تا بتوان بر مبنای آن بسترسازی­های معین برای این شرایط را شناسایی و راهكارهایی برای بهبود آن­ها بیان نماید.