بررسي برخي از شاخصه هاي تعليم و تربيت عرفاني در كلام مولانا

راه ﻫﺎي ﺷﻨﺎﺧﺖ و ﻣﻌﺮﻓﺖ ﺑﻄﻮر ﮐﻠﯽ ﺑﻪ ﺳﻪ راه ﻋﻠﻤﯽ، ﻋﻘﻠﯽ و ﻋﺮﻓﺎﻧﯽ ﺗﻘﺴﯿﻢ ﻣﯽ ﺷﻮد. راه ﻋﺮﻓﺎن ﺑﻪ ﻓﻄـﺮت و وﺟـﺪان ﺗﮑﯿـﻪ دارد و ﺑـﺎ ﺗﺰﮐﯿﮥ ﻧﻔﺲ و ﻋﺒﺎدت ﻫﻤﺮاه اﺳﺖ؛ ﭼﺮاﮐﻪ در ﻋﺮﻓﺎن ﻣﻌﺮﻓﺖ اﻟﻬﯽ ﺳﺮﻟﻮﺣﮥ ﻣﻌﺎرف ﻗﺮار ﻣﯽ ﮔﯿﺮد. ﻧﻈﺮﯾﻪ ﻫﺎي ﺗﻌﻠﯿﻢ و ﺗﺮﺑﯿﺖ ﻧﯿﺰ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﻨﺪ ﺑﺮ ﻫﻤﯿﻦ اﺳﺎس، ﯾﻌﻨﯽ ﺧﺪاﻣﺤﻮري و ﻋﺮﻓﺎن اﺳﺘﻮار ﺷﻮﻧﺪ و اﻏﻠﺐ ﺑﺰرﮔﺎن ﺷﻌﺮ و ادب ﮐﻪ ﻣﻨﺸﯽ ﻋﺎرﻓﺎﻧﻪ دارﻧﺪ ﻧﯿﺰ ﻫﻤﻮاره ﺑﺮ ﻫﻤـﯿﻦ روش ﺗﺎﮐﯿﺪ دارﻧﺪ. ﻣﻮﻻﻧﺎ، ﻋﺎرف و اﻧﺪﯾﺸﻤﻨﺪ ﺑﺰرگ ﻗﺮن ﻫﻔﺘﻢ، در ﻣﻮرد ﺗﻌﻠﯿﻢ و ﺗﺮﺑﯿﺖ ﻋﺮﻓﺎﻧﯽ دﯾﺪﮔﺎه روﺷﻨﯽ دارد؛ ﺑﻄﻮرﯾﮑـﻪ ﻣـﻮارد ﻣﺨﺘﻠﻔـﯽ ﭼﻮن ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺧﻮد ﺷﻨﺎﺳﯽ، ﻋﻠﻢ و داﻧﺶ ﺣﻘﯿﻘﯽ، اﺧﻼق ﻧﯿﮑﻮ و ادب، ﻣﺒﺎرزه ﺑﺎ ﻧﻔﺲ، ﺷﺠﺎﻋﺖ، ﻣﺤﺒﺖ، و... ﺑﻪ روﺷـﻨﯽ از آﺛـﺎراش ﻗﺎﺑـﻞ درﯾﺎﻓﺖ اﺳﺖ. در اﯾﻦ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺷﯿﻮة ﺗﻮﺻﯿﻔﯽ_ﺗﺤﻠﯿﻠﯽ و ﺑﺎ ﻣﺮاﺟﻌﻪ ﺑﻪ ﻣﻨﺎﺑﻊ ﮐﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪ اي ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪه اﺳـﺖ، ﺑﺮﺧـﯽ از اﺻـﻮل ﺗﺮﺑﯿـﺖ ﻋﺮﻓﺎﻧﯽ از دﯾﺪﮔﺎه ﻣﻮﻻﻧﺎ ﻣﻮرد ﺑﺮرﺳﯽ ﻗﺮار ﻣﯽ ﮔﯿﺮد.