تعامل دولت و نظام بانكي بر توزيع عادلانه منابع مطالعه موردي برنامه اول تا سوم توسعه 1368-1383

هدف این تحقیق بررسی تأثیر نظام بانكی در توزیع عادلانه منابع و درآمد با استفاده از متغیر وابسته » توسعه انسانی HDI و همچنین بررسی دلایل تأثیر یا عدم تأثیر نظام بانكی )ركن دولت( در بهبود توزیع عادلانه منابع و درآمد در ایران طی سه برنامه توسعه پس از انقلاب است. با توجه به فرضیههای این تحقیق از دو نوع روش تحقیق استنتاجی مبتنی بر تجزیه و تحلیل آماری استفاده میشود: از برنامه E-VIEWS برای سنجش تأثیر نظام بانكی بر چگونگی تغییرات شاخص توسعه انسانی و از روش تحقیق ژرفانگر مبتنی بر مصاحبه با نخبگان برای بررسی كیفی تأثیر نهاد دولت بر سیاستهای توزیع عادلانه منابع و درآمد مبتنی بر سیاست های بانكی استفاده میشود. ضریب و علامت درآمدهای بانكی در مدل نشان میدهد كه هرگاه درآمدهای بانكی یك درصد افزایش پیدا كند، شاخص توسعه انسانی HDI 0/00 درصد كاهش مییابد و برعكس. همچنین چنانچه ضریب و علامت سهم درآمدهای بانكی مستقیم از GDP بدون نفت یك درصد افزایش پیدا كند، شاخص توسعه انسانی HDI 0/41 درصد افزایش پیدا میكند و برعكس. از لحاظ آماری ارتباط معناداری بین ، درآمدهای بانكی و شاخص توسعه انسانی وجود ندارد. در رابطه با نقش نهاد دولت در تأثیرگذاری بر توزیع عادلانه منابع و درآمد، شاخصهای توضیح دهنده دولت مورد تأیید قرار گرفت كه نشان دهنده شكل حامی پروری در اقتصاد و عدم وابستگی نهاد دولت به درآمدهای بانكی است. به بیان دیگر، ویژگیهای دولت در اقتصاد ایران باعث شده كه نظام بانكی جهتگیری توزیعی نداشته باشد.