كيفيت مديريت و عملكرد كاركنان در دانشگاه زابل

در اين پژوهش، رابطه بين كيفيت مديريت و عملكرد كاركنان در دانشگاه زابل در سال 1395، بررسي شده است. مطالعه حاضر، يك پژوهش كاربردي و از نوع پژوهش هاي مقطعي و توصيفي-تحليلي است كه براي جمع آوري اطلاعات مورد نياز آن از پرسشنامه استفاده شده است. پايايي پرسشنامه با ضريب آلفاي كرونباخ93% مورد تاييد قرار گرفته است. جامعه مورد بررسي ، شامل كاركنان ستادي دانشگاه زابل به تعداد 65بوده است . نتايج حاصل از اين پژوهش، بيانگر آن است كه اگر چه در دانشگاه زابل بين مهارت هاي انساني و الگوي رفتاري وظيفه مدار مديران و عملكرد كاركنان رابطه معناداري وجود دارد اما الگوي رفتاري رابطه مدار مديران از چنين رابطه اي برخوردار نيست به عبارتي ديگر مديران دانشگاه زابل با كاركنان خود برخورد صميمانه نداشته و در تصميم گيري ها از آنان كمك نمي گيرند. لذا نتيجه گيري مي شود كه دانشگاه زابل بايد در سطح مديران خود نسبت به برقراري رابطه صميمانه شغلي و همچنين مشورت در اموراتي كه سازمان را سريع تر به اهدافش برساند با كاركنان زير دست خود دقت لازم را بنمايد و نسبت به ايجاد احساس مثبت بودن نقش كاركنان در رسيدن به اهداف سازمان اقدام نمايد،كه اين خود به نحوي باعث ايجاد افزايش انگيزه و روحيه در كاركنان خواهد شد.