تدوين مدل بومي عوامل اقتصادي بازدارنده ازدواج مجدد زنان سرپرست خانوار زير پوشش كميته امداد كشور ايران درسال 1395

هدف پژوهش تدوين و بررسي برازش مدل بومي عوامل اقتصادي ازدواج مجدد زنان سرپرست خانوار بود. جامعه آماري زنان سرپرست خانوار مددجوي كميته امداد در سال 1395 به تعداد 520,962 نفر و متخصصان ازدواج بود كه نمونه گيري در بخش كيفي تا سرحد اشباع و در بخش كمي بر اساس فرمول10 -20 برابري معادلات ساختاري براي زنان مطلقه 860 نفر و زنان بيوه 740 نفر تعيين شد و به روش سهميه طبقه اي متناسب با حجم بصورت تصادفي انتخاب و جايگزين شدند . پژوهش در مرحله كمي از نوع مطالعات توصيفي– تحليلي با نرم افزار Amos22 و Spss24 و با روش هاي تحليل معادلات مدل ساختاري انجام گرفت. ابزارهاي پژوهش، پرسشنامه عوامل بومي بازدارنده ازدواج مجدد بود كه با تحليل عاملي روايي (> p 0,90) و پايايي ضريب آلفاي كرنباخ ، > p 0,70 داشت سپس به صورت ميداني جهت بررسي برازش مدل تدوين شده اجرا شد. يافته هاي بخش كيفي: اطلاعات سه سويه سازي شد و با كدگذاري سيستماتيك تحليل شد و مدل بومي عوامل اقتصادي بازدارنده ازدواج مجدد زنان سرپرست بر اساس نتايج فوق و استنباط محقق و مشورت با متخصصين ذيربط تدوين گرديد. يافتهاي بخش كمي: تجزيه و تحليل يافته هاي كمي پژوهش نشان داد كه مدل بومي ارائه شده (به روش كيفي) عوامل بازدارنده ازدواج مجدد زنان سرپرست خانوار با داده هاي ميداني ضريب تعيين 0,04> برازش داشت و مدل مفهومي بومي تدوين شده در مرحله كيفي مورد تاييد قرار گرفت. و بين متغير مستقل پژوهش با متغير وابسته رابطه معناداري وجود دارد .(Sig ≥ 0/05) عوامل اقتصادي بر ميزان آمادگي براي ازدواج مجدد زنان سرپرست خانوار مددجوي امداد موثر بود ميانگين ميزان بازدارندگي ازدواج مجدد براي عوامل اقتصادي كمتر از متوسط است.