رابطه بهزيستي روانشناختي و سلامت معنوي با اميد به زندگي سالمندان

هدف از انجام پژوهش حاضر بررسي رابطه بين بهزيستي روانشناختي و سلامت معنوي با اميد به زندگي سالمندان شهرستان ساري مي باشد. روش پژوهش توصيفي از نوع همبستگي بود. جامعه اماري اين پژوهش شامل كليه سالمندان آسايشگاه هاي مهرآوران شمال و امام رضا (ع) شهرستان ساري كه در سال 1396 مورد حمايت قرار گرفتند. حجم نمونه آماري با توجه به جدول كرجسي ومورگان به تعداد 106 نفرمي باشد. روش نمونه گيري به صورت تصادفي طبقه اي (برحسب جنسيت) مي باشد. داده هاي پژوهش به وسيله پرسشنامه ي بهزيستي روانشناختي ريف، پرسشنامه سلامت معنوي پولوتزين و اليسون و پرسشنامه اميد (MHS) ميلر و پاورز جمع آوري شدند. داده هاي جمع آوري شده با استفاده از آزمون همبستگي پيرسون و رگرسيون چندگانه)روش گام به گام( تحليل شدند. يافته ها نشان داد كه بين بهزيستي روانشناختي با اميد به زندگي سالمندان رابطه معناداري وجود دارد. بين سلامت معنوي با اميد به زندگي سالمندان رابطه معناداري وجود دارد. سهم سلامت معنوي در پيش بيني اميد به زندگي بيشتر از بهزيستي روانشناختي مي باشد.