رابطه باورهاي غيرمنطقي با افسردگي ماداران داراي فرزندان معلول ذهني شهرستان محمودآباد

هدف پژوهش تعيين رابطه باورهاي غيرمنطقي با افسردگي ماداران داراي فرزندان معلول ذهني شهرستان محمودآباد بوده است. روش پژوهش توصيفي از نوع همبستگي بود. جامعه آماري پژوهش شامل كليه ماداران داراي فرزندان معلول ذهني شهرستان محمودآباد بود كه از اين ميان تعداد 175 نفر به صورت نمونه گيري خوشه اي انتخاب شد. داده هاي پژوهش به وسيله پرسشنامه باورهاي غيرمنطقي جونز (1969) و پرسش نامه افسردگي بك (بك، استير و براون، 1996) جمع آوري شدند. داده هاي جمع آوري شده به وسيله ضرايب همبستگي پيرسون و تحليل رگرسيون چندگانه و SPSS-20 تجزيه و تحليل شد. نتايج حاصل از پژوهش نشان داد كه بين باورهاي غيرمنطقي، درماندگي در برابر تغيير، توقع تاييد از ديگران، اجتناب از مشكل، بي مسئوليتي هيجاني با افسردگي رابطه مثبت و معناداري وجود دارد ( 05 / 0 > P). همچنين بي مسئوليتي هيجاني، درماندگي در برابر تغيير، توقع تاييد از ديگران و اجتناب از مشكل توانستند 8 / 28 درصد از پراكندگي افسردگي را پيش بيني نمايند ( 05 / 0 > P). با توجه به نتايج پژوهش مي توان نتيجه گرفت كه باورهاي غيرمنطقي در افسردگي ماداران داراي فرزندان معلول ذهني نقش دارد.