نقش ناگويي هيجاني در پيش بيني آسيب شناسي خوردن در نوجوانان دختر

اين پژوهش با هدف تعيين رابطه بين ناگويي هيجاني با آسيب شناسي خوردن اجراشد . روش پژوهش ازنوع همبستگي است و جامعه آماري اين پژوهش راتمامي دانش آموزان دختر مقطع متوسطه دوم شهرستان فريدونكناردرسال تحصيلي 97 - 96 تشكيل مي دهندكه ازبين آنها 278 نفربه روش نمونه برداري خوشه اي انتخاب شدند. دراين پژوهش ازپرسشنامه هاي مقياس ناگويي هيجاني تورتنو و نگرش خوردن استفاده شد. داده ها با استفاده ازضريب همبستگي پيرسون وتحليل رگرسيون چندگانه تحليل شد. نتايج نشان دادكه بين آسيب شناسي خوردن با ناگويي هيجاني رابطة مثبت ومعناداري وجوددارد(05 / 0 > P). نتايج تحليل رگرسيون نشان داد از بين مولفه هاي ناگويي هيجاني، دشواري در شناسايي احساسات بيشترين سهم را در پيش بيني آسيب شناسي خوردن دارد.نتايج حاصل از اين پژوهش مي تواندبراي شناسايي افراد در معرض آسيب پذيري خوردن و طراحي مداخله هاي روانشناختي مفيدباشد .