تاثير بازي درماني بر اضطراب جدايي كودكان معلول جسمي حركتي مركز نگهداري و توانبخشي دختران فردوس ساري

هدف از پژوهش حاضر تعيين اثر بخشي بازيدرماني بر اضطراب جدايي كودكان معلول جسمي حركتي مي باشد. - روش پژوهش نيمه آزمايشي مي باشد. جامعه آماري پژوهش شامل كليه كودكان معلول جسمي حركتي مركز نگهداري و - توانبخشي دختران فردوس شهرستان ساري به تعداد 97 نفر ميباشند. نمونه پژوهش به صورت تصادفي ساده شامل 30 كودك ميباشد كه نمرههاي دهك هاي انتهايي رتبه بندي پرسشنامه هاي اضطراب جدايي را به خود اختصاص داده بودند و بعد همتاسازي در ويژگي هاي جمعيت شناختي شامل سن، تحصيلات والدين، و سطح اقتصادي خانواده، در دو گروه آزمايش و كنترل جايگزين شدند (هرگروه 15 نفر). گروه آزمايش به مدت ده جلسه در معرض بازي درماني قرار گرفت ابزارهاي پژوهش عبارتند از پرسشنامه اضطراب كودكان اسپنس. نتايج تحليل كواريانس نشان داد كه بازي درماني سبب كاهش متغير گروه آزمايشي در مقايسه با گروه كنترل شد. نتايج اين پژوهش حاكي از كاربرد مفيد بازي درماني در مشكلات مربوط به كودكان با نيازهاي ويژه دارد.