بررسي تطبيقي ضرب‌المثل‌هاي فارسي و مصري با تحليل نحوي و سبكي

ضرب‌المثل‌ها به عنوان يك مقوله زباني كه بخش مهمي ‌از فرهنگ و زبان هر ملت را تشكيل مي‌دهد، نقش بسزايي را در برقراري ارتباطات ايفا مي‌كند كه به دليل ارتباط مستقيم آن با فرهنگ، زبان و آداب و رسوم ملت‌ها، اشتراكات و اختلافات زباني شاياني در آنها ديده مي‌شود. هدف از مقاله حاضر، كشف ميزان مطابقت‌هاي واژگاني و مفهومي ‌ضرب‌المثل‌هاي مصري و فارسي است كه به شيوه توصيفي– تحليلي و با در نظر گرفتن حوزه‌هاي نحوي و سبكي به تحليل و بررسي تطبيقي ضرب‌المثل‌هاي دو زبان مذكور پرداخته‌ شده ‌است. ضرب‌المثل‌ها به سه بخش 1. مطابقت واژگاني و مفهومي‌كامل 2. مطابقت نسبي واژگاني و مفهومي‌كامل 3. عدم مطابقت واژگاني همراه با مطابقت مفهومي‌كامل، تقسيم شده‌اند كه جهت ترسيم نتيجه آماري، علاوه بر نمودارهاي موجود در پايان هر بخش، يك نمودار براي ترسيم نتيجه آماري كل پژوهش رسم شده است. تعداد نمونه‌هاي ارائه شده در كل بخش‌ها، 15 كنايه از 800 كنايه مورد بررسي مي‌باشد. از بررسي تطبيقي و تحليلي ضرب‌المثل‌ها مشخص شد كه بيشترين نوع مطابقت‌ها مربوط به مطابقت مفهومي، ‌و بيشترين نوع اختلاف، مربوط به اختلاف واژگاني و نحوي است.