تأثير اندازه دولت بر بيكاري: بررسي منحني آبرامز در استان‌هاي ايران

بيكاري يكي از مهمترين چالش‌هاي پيش روي اقتصاد ايران به شمار مي‌رود كه بر عملكرد اقتصاد و جامعه اثر گذار است. هدف اين مطالعه بررسي رابطه بين اندازه دولت و نرخ بيكاري بر اساس منحني آبرامز است. براي اين منظور از داده‌هاي سالانه 1392-1380براي استان‌هاي كشور و روش اقتصاد سنجي پوياي پانلي و تخمين زننده ي Dols براي بررسي سوالات تحقيق استفاده شده است. نتايج تحقيق نشان مي دهد كه تورم در بلندمدت و كوتاه مدت رابطه معكوسي با نرخ بيكاري دارد. همچنين نرخ رشد توليد رابطه منفي و معني داري در بلند مدت با بيكاري دارد. بر خلاف تئوري اقتصاد كلاسيكي، اين تحقيق شواهدي را براي تاييد نظريه منحني آبرامز در كوتاه مدت و بلند مدت نمي يابد. در مقابل، اثر بلند مدت و منفي مخارج عمراني استاني بر بيكاري استاني نشان مي دهد كه دولت مي تواند با افزايش مخارج عمراني و تامين زيرساخت ها در بلند مدت باعث ايجاد اشتغال شود. در عين حال مخارج جاري دولت نه در بلندمدت و نه در كوتاه مدت رابطه معناداري با بيكاري ندارد.