بررسي عوامل مؤثر بر ساعات كار مزدي زنان در مناطق شهري كشور- سال 88-1387

: زنان، كه نيمي از جمعيت هر جامعه را تشكيل مي‏دهند، به عنوان نيروي بالقوه در فعاليت‏هاي اقتصادي، رونق اقتصادي و پيشرفت يك جامعه مورد توجه هستند. اما در اكثر جوامعِ در حال توسعه و از جمله در ايران، اين قشر از جامعه كمترين مشاركت در فعاليت‏هاي اقتصادي و اشتغال را دارند. اين در حالي است كه دو مانع اصلي بر سر راه اشتغال زنان، يعني تحصيلات پايين و باروري بالا، تا حدودي مرتفع شده‏اند به شكلي كه آموزش و تحصيلات عالي زنان در حد قابل توجهي بهبود يافته و باروري نيز به زير سطح جانشيني رسيده است. جدايِ از اشتغال پايين زنان، در بين افراد شاغل، ساعات كار مزدي زنان به مقدار قابل توجهي پايين‏تر از ساعات كار مزدي مردان است. حال سوال تحقيق حاضر اين است كه چرا ميانگين ساعات كارِ مزدي در بين زنان شاغل پايين‏تر از ميانگين ساعات كار مزدي در بين مردان شاغل است؟ روش تحقيق مورد استفاده در مقاله حاضر تحليل ثانويه مي‏باشد و براي پاسخ دادن به سوال فوق از داده‏هاي گذران وقت كه در سال 88-1387 توسط مركز آمار ايران در بين خانوارهاي شهري جمع‏آوري شده، استفاده شد. ساعات كار مزدي زنان شهري كل كشور متغير وابسته است و متغيرهاي وضعيت تأهل، تعداد بچه، تحصيلات، ساعات كار زن در خانه، ساعات كار شوهر در خانه و وجود فرد ناتوان يا معلول در خانه متغيرهاي مستقل مي‏باشند. نتايج بررسي نشان مي‏دهد كه متغير ساعات كار زن در خانه (خانه‏داري) بيشترين اثر را بر ساعات كار مزدي زن داشته است. متغيرهاي تعداد بچه و تحصيلات نيز اثر ضعيفي را داشته‏اند. بر اساس نتايج بدست آمده به نظر مي‏رسد كه خانه‏داري و انجام امور مربوط به حيطه‏ي خانه و خانواده، و اهميت و ضرورت آن در فرهنگ ما، هنوز از مهمترين عوامل پايين بودن اشتغال زنان مي‏باشد