رابطه بين سبك زندگي و نگرش به فناپذيري با نشانه هاي مرضي در دانشجويان

فاقد عنوان و چكيده لاتين

اين پژوهش با هدف بررسي رابطه بين سبك زندگي و نگرش به فناپذيري با نشانه هاي مرضي در دانشجويان دانشگاه اصفهان در سال 1389 انجام گرفت. جامعه ي آماري اين پژوهش شامل كليه ي دانشجويان دانشگاه اصفهان بود. از بين كليه دانشجويان تعداد 100 نفر (50 دختر - 50 پسر) به روش نمونه گيري تصادفي ساده به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. فرم 25 سؤالي پرسشنامه ي SCL- 90 - R و پرسشنامه ي نگرش به فناپذيري جين- لويس و همچنين پرسشنامه ي سبك زندگي لگان توسط دانشجويان تكميل شد. نتايج نشانگر وجود رابطه ي معنادار بين متغييرهاي پيش بين و متغيير ملاك بود. نتايج ضريب همبستگي پيرسون نشان داد، نگرش به فناپذيري با تمام زير مقياس هاي نشانه هاي مرضي به غير از افكار پارانوئيد و شكايات جسماني رابطه ي معنادار ( 0/05>p دارد و بين زير مقياس هاي شكايات جسماني، حساسيت در روابط متقابل و افسردگي از مقياس -SCL R-90 با سبك زندگي رابطه ي معنادار وجود دارد. نتايج ضريب همبستگي پيرسون بيانگر عدم وجود رابطه ي معنادار بين سبك زندگي و نگرش به فناپذيري ( 0/010 =r ) بود. با توجه به يافته هاي پژوهش سبك زندگي افراد و نگرش افراد به فناپذيريشان هر كدام در زمينه هايي مي توانند پيش بيني كننده ي سلامت روان افراد باشند.