ارزيابي ميداني استفاده از سامانه‌هاي آبياري كم‌فشار در اراضي شاليزاري

فاقد عنوان و چكيده لاتين

با گذشت ساليان از آغاز عمليات اجرايي طرح تجهيز و نوسازي در اراضي شاليزاري استان مازندران، تلفات بالاي آب در مسير كانال‌ها و در اغلب موارد نرسيدن آب به كرت‌هاي پاياني، نبودن فرصت كافي براي غرقاب كامل كرت‌ها و از بين رفتن نسبت ارتفاعي كف كانال آبياري، كف كرت و كف كانال زهكشي با گذشت زمان، كه همه آن¬ها به نوعي متاثر از استفاده از كانال‌هاي خاكي روباز است از جمله دلايلي است كه هنوز بخش قابل توجهي از كشاورزان به عدم رضايت از وضع تامين آب اشاره مي‌كنند. لذا در اين پژوهش بر اساس تحليل ميداني، بررسي برآورد هزينه‌هاي اجرايي و مصاحبه با نمايندگان كشاورزان، استفاده از سيستم كم فشار در مقايسه با روش متداول استفاده از كانال‌هاي باز پوشش يافته در سيستم تحويل و توزيع آب اراضي شاليزاري قاديكلاي شهرستان ساري مورد بررسي قرار گرفت. نتايج نشان داد استفاده از سامانه‌هاي كم‌فشار، علاوه بر هزينه‌هاي اجرايي كمتر با كاهش تلفات آب و منابع، اشغال كمتر زمين، توزيع عادلانه‌تر آب زراعي با حداقل مهارت‌هاي تخصصي براي ميراب‌هاي محلي همراه است. لذا تغيير در ساختار سيستم آبياري اراضي در طرح تجهيز و نوسازي اراضي مي‌تواند از پيشنهادات جدي براي ادامه روند اجرايي اين طرح باشد.