رابطه سبك زندگي والدين، ادراك خود و عوامل انگيزشي (خودكارآمدي و ادراك سودمندي تكليف) با پايستگي تحصيلي در دانش‌آموزان دختر و پسر سوم راهنمايي

هدف پژوهش حاضر بررسي رابطه سبك زندگي والدين، ادراك از خود و عوامل انگيزشي( خودكارآمدي و ادراك سودمندي تكليف ) با پايستگي تحصيلي دانش‌آموزن تبريز مي‌باشد.جامعه‌ي آماري را كليه دانش‌آموزان دختر و پسر سوم راهنمايي شهر تبريز تشكيل مي‌دهد كه نمونه‌اي با حجم 150 نفر از دانش‌آموزان دختر و پسر به شوه نمونه‌گيري تصادفي خوشه‌اي چند مرحله‌اي انتخاب شدند، پرسشنامه‌هاي ادراك از خود و عوامل انگيزشي گرين و پايستگي تحصيلي مارتين و مارش توسط دانش‌آموزان تكميل شدند و پرسشنامه سبك زندگي (LSQ ) توسط والدين آنها تكميل شد. براي تجزيه و تحليل داده‏ها از آزمون‏هاي ضريب همبستگي پيرسون و تحليل رگرسيون استفاده شد. يافته‌ها نشان مي‌دهند بين سبك زندگي والدين، ادراك از خود و خودكارآمدي با پايستگي تحصيلي همبستگي مثبت معنادار وجود دارد(01/0 p )، ولي بين ادراك سودمندي تكليف و پايستگي تحصيلي رابطه معنادار تاييد نشد. همچنين يافته‌ها نشان مي‌دهد كه سبك زندگي والدين، ادراك خود و خودكارآمدي ببهترين پيش‌بيني‌ كننده‌ي پايستگي تحصيلي مي‌باشند. بنابراين مي‌توان نتيجه گرفت كه ‌سبك زندگي والدين، ادراك از خود و خودكارآمدي مي‌تواند از عوامل تاثيرگذار در پايستگي تحصيلي دانش‌آموزان باشد.