معيارهاي ارزيابي محتواي درسي، مبتني بر جهت‎گيري‎هاي روانشناختي اسناد تحولي در ابعاد هيجاني و ارادي يادگيرنده

تدوين محتواي درسي يكي از زيرمجموعه هاي فرايند برنامه ريزي درسي است كه از مباني جامعه شناختي، روان شناختي و علمي ارتزاق مي كند. لذا دست يافتن به معيارهاي ارزيابي محتوا بر اساس هر يك از اين مباني، گامي در جهت بهبود كتب درسي است. در اين راستا اين مقاله، پژوهش را با طرح دو پرسش‎ دنبال كرده است: 1. جهت‎گيري‎هاي اصلي گزاره هاي روانشناختي اسناد تحولي در ابعاد هيجاني و ارادي يادگيرنده چيست؟ 2. معيارهاي روانشناختي ارزيابي محتواي درسي، در ابعاد هيجاني و ارادي يادگيرنده كدامند؟ روش اين پژوهش، تحليلي – استنتاجي بوده است. در بعد هيجاني، سه مورد و در بعد ارادي، دو مورد، جهت‎گيري اصلي بدست آمد. سپس در بعد هيجاني بيست و دو معيار و در بعد ارادي شامل سيزده معيار ارائه شد. معيارهاي بدست آمده توسط متخصصان امر، اعتباربخشي شد. معيارهاي بدست آمده، قابليت ارزيابي كتب درسي را در رابطه با روانشناسي يادگيري و بر اساس مواضع اصلي اسناد تحولي رشد فراهم كرد.