اثربخشي آموزش يادگيري خودتنظيمي بر سازگاري اجتماعي دانش‏آموزان

هدف پژوهش حاضر بررسي اثربخشي آموزش يادگيري خودتنظيمي بر سازگاري اجتماعي دانش‏آموزان بود. روش پژوهش آزمايشي، به صورت پيش آزمون و پس آزمون همراه با گروه كنترل بود. جامعه آماري پژوهش شامل تمامي دانش‏آموزان پسر دبيرستان شهرستان پارس آباد بود نمونه اين پژوهش شامل 40 نفر از دانش‏آموزان سال سوم علوم انساني پسر مقطع دبيرستان شهرستان پارس آباد بود كه به شيوه تصادفي ساده در گروههاي آزمايش و كنترل (20 نفر براي هر گروه) جايگزين شدند. افراد گروه آزمايش به مدت 8 جلسه تحت آموزش يادگيري خودتنظمي قرار گرفتند. براي جمع آوري داده ها از پرسشنامه شخصيتي كاليفرنيا (زير قياس سازگاري اجتماعي) استفاده شد. براي تجزيه تحليل داده ها نيز از روش آماري تحليل واريانس مانوا استفاده شد. نتايج پژوهش نشان داد كه آموزش يادگيري خود تنظيمي موجب افزايش سازگاري اجتماعي در بين دانش‏آموزان گروه آزمايش گرديد. بنابراين مي توان از آموزش يادگيري خود تنظيمي در مدارس به عنوان روشي در جهت افزايش سازگاري اجتماعي دانش‏آموزان استفاده كرد.