رابطه سبك هاي فرزندپروري با خودكنترلي دانش‏آموزان مقطع دبيرستان شهر سلماس

پژوهش حاضر با هدف بررسي رابطه سبك هاي فرزندپروري والدين با خودكنترلي در دانش آموزان مقطع دبيرستان شهرسلماس انجام شد. روش پژوهش از نوع توصيفي همبستگي بود. جامعه آماري اين پژوهش شامل كليه دانش آموزان دبيرستان هاي شهر سلماس كه در نيمسال دوم تحصيلي 95 - 94 مشغول به تحصيل بودند كه از طريق نمونه گيري خوشه اي چند مرحله اي نمونه اي به حجم 192 انتخاب شد. براي جمع آوري داده ها از پرسشنامه شيوه هاي فرزندپروري (بامريند) و پرسشنامه خو كنترلي تانجني و همكاران استفاده شد. داده‌ها به كمك نرم افزار SPSS20 و با استفاده از شاخص‌هاي آمار توصيفي، ضريب همبستگي پيرسون و تحليل رگرسيون چند متغيره مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. نتايج ضريب همبستگي نشان داد كه بين سبك هاي فرزندپروري سه-گانه با خود كنترلي رابطه معني داري در سطح 01/0 وجود دارد و ميزان همبستگي آنها به ترتيب 50/0- و36/0 و27/0- مي باشد. همچنين نتايج تحليل رگرسيون چندمتغيره نشان داد كه سبك فرزندپروري سهل گيرانه با ضريب پيش بيني كنندگي (38/0=β)، سبك فرزندپروري قاطع با ضريب پيش بيني كنندگي (17/0β) و سبك فرزندپروري استبدادي با ضريب پيش بيني كنندگي (14/0=β) قادر به پيش بيني خودكنترلي بودند. از بين متغيرهاي مورد بررسي سبك فرزند پروري سهل گيرانه ضريب اثر يا ضريب پيش بيني كنندگي (38/0=β) بيشتري نسبت به ساير متغيرها دارد. همچنين اين نتايج تلويحات مهمي در زمينة نقش سبك هاي فرزند پروري والدين در خودكنترلي دانش‏آموزان دارد.