رابطه نگرش به مدرسه با اثربخشي تدريس معلمان

هدف پژوهش حاضر، بررسي رابطه نگرش به مدرسه با اثربخشي تدريس معلمان دوره متوسطه بود. روش تحقيق از نوع توصيفي مي باشد و از 206 نفر معلمان زن مدارس دخترانه ناحيه 2 شهر تبريز، 100 نفر به صورت تصادفي به عنوان نمونه انتخاب شدند كه به پرسشنامه نگرش به مدرسه و اثربخشي تدريس پاسخ دادند. و نتايج آزمون همبستگي پيرسون نشان داد كه بين نگرش به مدرسه و اثربخشي تدريس آنها رابطه معني داري وجود دارد. همچنين نتيجه آزمون t مستقل بيانگر اين بود كه بين ميانگين اثربخشي تدريس معلمان داراي درجه تحصيلات متفاوت، تفاوت معني‌داري ندارد.