تفاوت دانش‏آموزان دختر و پسر از لحاظ سبك هاي دلبستگي و خودكار آمدي تحصيلي

هدف پژوهش حاضر بررسي تفاوت دانش‏آموزان دختر و پسر از لحاظ سبك هاي دلبستگي و خودكارآمدي تحصيلي بود. روش پژوهش توصيفي از نوع زمينه يابي بود. شركت كنندگان پژوهش شامل364 نفر از دانشجويان دانشگاه شهيد مدني آذربايجان (169 پسر و 195 دختر) در سال تحصيلي 95-94 بودند كه بر اساس جدول مورگان و با روش نمونه گيري تصادفي خوشه اي انتخاب شدند. پرسشنامه سبك‌هاي دلبستگي هازان و شاور و پرسشنامه خود كارآمدي تحصيلي جري‌جينگ و بكي مورگان توسط شركت كنندگان تكميل شدند. براي تجزيه و تحليل داده ها از آزمون t مسقل با استفاده از نرم SPSS استفاده گرديد. يافته ها نشان دادند كه بين دانش‏آموزان دختر و پسر از لحاظ خود كارآمدي تحصيلي تفاوت معناداري وجود ندارد و همچنين بين دانش‏آموزان دختر و پسر از لحاظ سبك هاي دلبستگي تفاوت معناداري وجود دارد. اين پژوهش تلويحاتي براي معلمين و مشاوران مدارس دارد كه از يافته هاي آن مي توانند در بهبود سلامت رواني دانش‏آموزان بهره گيرند.