مقايسه ابعاد سرشت و منش در دانش آموزان مبتلا به نارسايي توجه-بيش فعالي و عادي

هدف اين مطالعه، مقايسه ابعاد سرشت و منش در دانشآموزان مبتلا به نارسايي توجه-بيش فعالي و عادي بود. روش پژوهش از نوع علي-مقايسهاي ميباشد. جامعه آماري پژوهش حاضر را كليه دانشآموزان مبتلا به اختلال نارسايي توجه-بيش فعالي پايه ي چهارم، پنجم و ششم ابتدايي شهر رشت در سال تحصيلي 94-1393 تشكيل ميدهند. در يك مطالعه مقطعي، دانشآموزان به روش نمونهگيري خوشهاي چند مرحلهاي از بين 12 مدرسه شهرستان رشت انتخاب و پس از غربالگري به وسيله پرسشنامه كانرز والدين و مصاحبه باليني، در دو گروه اختلال نارسايي توجه-بيش فعالي (30 نفر) و عادي (30 نفر) قرار گرفتند. براي جمعآوري دادهها از پرسشنامه سرشت و منش استفاده شد. نتايج نشان داد دانشآموزان مبتلا به نارسايي توجه-بيش فعالي در خود راهبري، خود فراروي و همكاري، از دانشآموزان عادي ميانگين نمرات كمتري داشتند. در صورتي كه ميانگين نمرات نوجويي آن‏ها نيز بيشتر بود (001/0 P). همچنين بين ميانگين نمرات پشتكار، آسيب پرهيزي و پاداش وابستگي تفاوت معناداري بدست نيامد. اين نتايج تلويحات مهمي در آسيبشناسي اختلال نارسايي توجه-بيش فعالي دارد. بر اين اساس، متخصصان مي‌توانند از اين نتايج براي پيشگيري و درمان اختلال وسواس استفاده كنند.