رابطه بين شيوه هاي فرزندپروري والدين وكمرويي با پيشرفت تحصيلي دانش‏آموزان مقطع متوسطه

پژوهش حاضر با هدف تعيين رابطه شيوه‌هاي فرزندپروري والدين و كمرويي دانش‌آموزان بر روي پيشرفت تحصيلي دانشآموزان مقطع متوسطه انجام شد. جامعه‌ي آماري اين پژوهش كليه‌ي دانش‌آموزان مشغول دبيرستان‌هاي شهرستان‌هاي تبريز و تهران در سال تحصيلي 1394-1393 ميباشد. از اين جامعه 400 (200 دختر- 200 پسر) دانشآموز به روش نمونهگيري تصادفي خوشهاي چند مرحله‌اي انتخاب شدند. جهت سنجش متغيرهاي پژوهش از مقياس شيوه‌هاي فرزندپروري بامريند (1972)، مقياس كمرويي استنفورد (1977 ) و معدل پاياني دانش‏آموزان به عنـوان شـاخص پيـشرفت تحـصيلي استفاده شد. جهت تحليل داده‌ها از همبستگي پيرسون و تحليل رگرسيون چند مرحله‌اي استفاده شد. سطح معني‌داري در اين پژوهش 001/0 p در نظر گرفته شد نتايج حاصل از همبستگي پيرسون نشان داد كه بين سبك فرزندپروري مقتدرانه با پيشرفت تحصيلي رابطه‌ي مثبت و بين كمرويي و سبك فرزندپروري استبدادي و سبك فرزندپروري سهل گرايانه با پيشرفت تحصيلي رابطه منفي معني‌داري وجود دارد. هم‌چنين، نتايج حاصل از تحليل رگرسيون چند مرحله‌اي نشان داد كه شيوه‌هاي فرزند پروري والدين و كمرويي توان پيش بيني پيشرفت تحصيلي را دارند. در پايان مي‌توان نتيجه گرفت ايجاد و حفظ ارتباط مثبت بين والدين و فرزندان و تلاش در جهت بهبود كمرويي دانش‏آموزان باعث افزايش و بهبود عملكرد تحصيلي دانش‏آموزان مي‌گردد.