مقايسه بهزيستي اجتماعي در دانش‏آموزان با و بدون اختلال يادگيري خاص

هدف اين پژوهش مقايسه ي بهزيستي اجتماعي در دانش‏آموزان با و بدون اختلال يادگيري خاص بود. اين پژوهش توصيفي و از نوع علي- مقايسه اي است. جامعه آماري پژوهش شامل همه دانش‏آموزان پسر با و بدون اختلال يادگيري خاص كلاس پنجم اردبيل در سال 93 است. حجم نمونه در اين پژوهش 60 نفر بود كه به روش نمونه‌گيري خوشه اي چندمرحله اي انتخاب شدند. براي جمع‌آوري داده ها از آزمون رياضي كي مت، آزمون هوشي ريون، آزمون خواندن شفيعي و همكاران، آزمون بيان نوشتاري فلاح چاي، پرسشنامه‌ بهزيستي اجتماعي و مصاحبه تشخيصي بر اساس DSM-5 استفاده شد. به‌منظور تحليل داده ها از آزمون تحليل واريانس چندمتغيري (MANOVA) استفاده شد. نتايج تحليل واريانس چندمتغيري نشان داد كه بين دو گروه در بهزيستي اجتماعي تفاوت معناداري وجود دارد. به‌عبارت‌ديگر، دانش‏آموزان داراي اختلال يادگيري خاص نسبت به دانش‏آموزان عادي نمره كمتري كسب كردند. اين نتايج نيز تلويحات مهمي در زمينه پيشگيري، آسيب‌شناسي و درمان اختلال يادگيري و پيامدهاي آن به همراه دارد.