رابطه سبك هاي دلبستگي و احساس تنهايي در دانش آموزان

هدف پژوهش حاضر بررسي رابطه احساس تنهايي و سبك هاي دلبستگي (ايمن، اجتنابي و دوسوگرا) در دانش آموزان بود. پژوهش حاضر يك پژوهش توصيفي از نوع همبستگي بود كه جامعه آماري آن را دانش آموزان دوره ابتدايي شهر اردبيل در محدوده سني 9 تا 11 سال كه در سال تحصيلي 95-94 مشغول به تحصيل بودند، تشكيل داده بودند كه از بين آن ها 80 دانش آموز به روش نمونه گيري خوشه اي چندمرحله اي انتخاب و مورد مطالعه قرار گرفتند. براي جمع آوري داده ها از پرسشنامه سبك هاي دلبستگي و احساس تنهايي استفاده شد. نتايج نشان داد بين سبك دلبستگي ايمن و احساس تنهايي رابطه منفي معني دار و بين سبك دلبستگي هاي اجتنابي و دوسوگرا با احساس تنهايي رابطه مثبت معنادار وجود دارد. بنابراين بر اساس يافته هاي پژوهش مي توان نتيجه گرفت كه سبك دلبستگي و كيفيت آن يك عامل بسيار مهم در رشد كودك و روابط بين فردي او مي باشد.