بررسي كاركرد ضرب المثل در مجموعه داستان هاي قصه هاي كوتاه براي بچه هاي ريش دار جمالزاده

مثل ها جمله هايي استعاري، كوتاه و مشتمل بر مضامين حكيمانه هستند كه برگرفته از تجربيات مردم مي باشند.اين جملات مفاهيم زيادي را دربردارند كه قابل تامل است.زبان و ادبيات عامه بخش عظيمي از آداب و رسوم هر ملتي را در خود جاي داده است و در ابعاد مختلفي مورد بررسي قرار مي گيرد.داستان نويسان معاصر مسائل طبقات مختلف جامعه را در قالب داستان خود مي گنجانند و به عامه مردم اجازه حضور در ادبيات را مي دهند و با ورود اين شخصيت ها به داستان ، فرهنگ و آداب و رسومشان به اين آثار راه مي يابد، به اين جهت ادب عامه ساده و بي پيرايه است، چون از زندگي مردم سرچشمه مي گيرد. جمالزاده يكي از نويسندگاني است كه فرهنگ عامه در آثارش نمود دارد و با استفاده از زبان قصه هاي عامه در داستان خود و تركيب آن ها با زبان ادبي ، روش نويني در نثر آفريده است. هدف اين مطالعه بررسي چگونگي به كار رفت ضرب المثل ها از حيث معنايي و اغراض نويسنده از كاربرد آن هاست.يافته ها نشان مي دهد كه جمالزاده براي گيرايي و جذاب نمودن هر چه بيشتر سخن خود از ضرب المثل ها بهره جسته است.