رابطه بين اختلالات خوردن و وابستگي به تمرين در زنان ورزشكار رشته‌هاي استقامتي، رده‌وزني و زيبايي‌شناختي

مقدمه: اختلالات خوردن در زنان ورزشكار اهميت زيادي دارد و مي‌تواند سلامت و عملكرد آنها را به مخاطره اندازد. بنابراين، هدف پژوهش حاضر بررسي رابطه اختلالات خوردن و وابستگي به تمرين در زنان ورزشكار رشته هاي استقامتي، رده وزني و زيبايي شناختي بود. روش‌شناسي: اين تحقيق از نوع همبستگي بود. بر اين اساس 212 ورزشكار زن به روش انتخابي هدفدار برگزيده شدند (رشته استقامتي: 72 نفر ؛ رشته‌هاي رده‌وزني: 70 نفر و رشته‌هاي زيبايي‌شناختي : 70 نفر). گردآوري داده‌ها به وسيله پرسشنامه هاي اطلاعات فردي، اختلالات خوردن و وابستگي به تمرين صورت گرفت. داده ها با استفاده از آزمون هاي مجذور كاي و همبستگي پيرسون مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. يافته‌ها: يافته‌هاي تحقيق نشان داد كه 5/50 درصد ورزشكاران داراي علايم نشانه‌هاي خوردن بودند كه در اين بين 1/23 درصد داراي علايم بي اشتهايي عصبي، 6/14 درصد داراي علايم پراشتهايي عصبي و 7/12 درصد داراي علايم زياده روي در خوردن بودند. همچنين نتايج نشان داد كه 2/22 درصد ورزشكاران داراي علايم وابستگي به تمرين بودند. در اين بين رابطه مثبت و معني داري بين اختلالات خوردن و وابستگي به تمرين در بين زنان ورزشكار مشاهده شد (253/0=r ؛ 001/0=P). نتيجه‌گيري: بر اساس نتايج، وابستگي به تمرين مشاركت معني‌داري در اختلالات خوردن در بين زنان ورزشكار داشت.