بررسي تأثير تخليه كربوهيدارت بر نقطه شكست ضربان قلب دختران جوان غير فعال

مقدمه و هدف: نقطه شكست ضربان قلب در واقع انحراف ضربان قلب از خط افزايش تدريجي اوليه در هنگام اجراي پروتكل ورزشي وامانده ساز است. نقطه شكست ضربان قلب در پيش بيني آستانه بي هوازي و تنظيم برنامه ورزشي ورزشكاران نقش مهمي دارد. هدف از اين تحقيق بررسي تأثير تخليه كربوهيدارت بر نقطه شكست ضربان قلب دختران جوان غير فعال بود. روش شناسي: 18 نفر دختر جوان غير فعال با دامنه سني (9/0±93/19) به صورت تصادفي انتخاب و به دو گروه تجربي(8n=) و كنترل (10n=) تقسيم شدند. اين تحقيق شامل دو مرحله بود. گروه كنترل در هر دو مرحله پروتكل وامانده ساز(آغاز پروتكل تمريني با 75% ضربان قلب بيشينه و افزايش سرعت نوارگردان به ميزان 2 كيلومتر در ساعت در هر دقيقه) را اجرا كردند.گروه تجربي در مرحله اول پروتكل وامانده ساز را اجرا كردند. در مرحله دوم پروتكل تخليه كربوهيدرات(فعاليت آزمودني ها به مدت يك ساعت با %75-70 حداكثر اكسيژن مصرفي، تا سرحد واماندگي) اجرا شد. سپس، 10- 5 دقيقه بعد از تخليه كربوهيدرات پروتكل وامانده ساز را اجرا كردند. در همه مراحل در حين اجراي پروتكل وامانده ساز، گاز هاي تنفسي توسط دستگاه تجزيه و تحليل گاز هاي تنفسي جمع آوري شد. براي تجزيه و تحليل استنباطي داده ها از روش تحليل واريانس با اندازه گيري هاي مكرر و آزمون تعقيبي بونفروني استفاده شد. نتايج: تخليه كربوهيدرات باعث شد نقطه شكست ضربان قلب گروه تجربي در مقايسه با حالت عادي در بار كار پايين تر اتفاق بيافتد. به عبارت ديگر، آزمودني ها زودتر احساس واماندگي كردند. نتايج نشان مي دهد تخليه كربوهيدرات بر عملكرد آزمودني ها در فعاليت ها با شدت بالا آسيب وارد كرده وبه طور معناداري(p≤0.05) بر نقطه شكست ضربان قلب تاثير گذاشت.