نسبت علوم ورزشي و متافيزيكال

امنيت جسمي و رواني يكي از دغدغه هاي اصلي جامعه بشري در طول زندگي جوامع است. دستيابي به عافيت و صحت فيزيكي و رواني از مسائل اصلي نخبگان و انديشه ورزان در طول تاريخ بوده و سعي كرده اند با توسعه دانش تجربي و ورزشي حداكثر امكانات لازم را در بهبود شرايط زيستي و طبيعي فراهم كنند. در اين ميان ورزش و دانش مربوط بدان نقش كليديدر تسهيل و تصحيح چگونگي زيست، تغذيه و فعاليت¬هاي حسي و جسمي دارد. امروزه به لحاط تأثير گذاري فوق العاده دستاوردهاي مدرنيسم در حيات بشري خصوصاً در ساحت فكري ضرورت ترميم و تضمين سلامت از طريق ابزارها و دانش هاي نوين نظير معارف ورزشي بيش از پيش است. به كار گيري بيش از حد افكار و انديشه در خدمت تسهيلات مادي و جسماني بشدت روح و روان آدمي را خسته و اسير دل بخواهي هاي سرمايه سالاري و سرمايه اندوزي كرده است. استعمار علوم انساني توسط مفاهيم پوزيتيويسم و اثباتي با رنگ و لعاب امكانات زندگي عملاً زندگي ساده و سالم انسان ها را در معرض خطر قرار داده است. در حالي كه بعد جسمي و روحي انسان لازم و ملزوم يكديگر بوده و رشد و پرورش هر دو هم زمان و به صورت متوازن تجلي سعادت و سلامت دنيوي و اخروي را سبب خواهد شد. علوم ورزشي ابعاد و اجزاي آن نقش خطيري در اعاده حيات روح نواز و لذت بخش به جامعه بشري در عصر پسامدرن دارد. به طور قطع تجويز، تأكيد و تبيين فرايند قدسي در تلازم بين ورزش و سلامتي نقش بسيار اقناعي و الزامي خواهد داشت. صرفاً ارتقاء ابزارهاي نوين دانش دارويي و رفاهي متضمن استمرار سلامت روحي نيست و توليد و افزايش فوق العاده داروهاي اعصاب و روان شاهدي جدي بر اين ادعاست. بنابراين ورزش و توسعه دانش مربوط به دين در جامعه راهكار عملياتي در تربيت انسان جامعه سالم است.