مقايسه تأثير ناهنجاري‏هاي زانوي ضربدري و پرانتزي بر قدرت اندام تحتاني در پسران دانش‏آموز 15-14 سال

هدف از پژوهش حاضر، مقايسه تأثير ناهنجاري‎هاي زانو ضربدري و پرانتزي بر قدرت اندام تحتاني، در پسران دانش‏آموز 14-15 سال است. در اين تحقيق 99 نفر دانش آموز پسر شهرستان هشترود (قد 16/8±93/158 سانتيمتر، وزن 34/6±75/52 كيلوگرم) به صورت هدفمند انتخاب شدند و در سه گروه زانوي ضربدري (33 نفر) و زانوي پرانتزي (33 نفر) و زانوي طبيعي (33 نفر) تقسيم شدند. براي ارزيابي وضعيت بدني، از خط شاقولي و براي ارزيابي ناهنجاري‏هاي زانو از كوليس استفاده شد. همچنين براي ارزيابي قدرت اندام تحتاني آزمودني‏ها، پرش عمودي روي يك پا و سه لي متوالي روي يك پا براي به دست آوردن حداكثر فاصله استفاده شد. براي تحليل داده‏ها از آزمون تحليل واريانس يك راهه و آزمون تعقيبي توكي در سطح P≤0/001 استفاده شد. نتايج بدست آمده نشان مي‏دهد بين گروه زانوي ضربدري با زانوي طبيعي در آزمون پرش عمودي روي يك پا (P=0/001) تفاوت معني‏داري وجود دارد. نتايج بدست آمده از تست سه لي متوالي بين گروه‏هاي زانوي ضربدري با طبيعي (P=0/001) و زانوي ضربدري با پرانتزي (P=0/001) تفاوت معناداري نشان مي‎دهند. نتايج اين تحقيق نشان مي‏دهد كه ناهنجاري‏هاي زانو بخصوص زانوي ضربدري، مي‏تواند در كاهش قدرت عضلات اندام تحتاني نقش برجسته‏اي داشته باشد و باعث تضعيف عملكرد شود.