تاثير يك ماه فعاليت هوازي همراه با مكمل‌دهي ال آرژنين بر شاخص‌هاي هموديناميكي مردان چاق

چاقي عامل زمينه‌ساز و در واقع عامل خطري براي بروز بيماري‌هاي قلبي-عروقي است كه عموماً با كاهش طول عمر مورد انتظار و افزايش بيماري همراه است. با اين حال، به منظور كنترل و درمان چاقي و عوارض آن رويكردهاي مختلفي شامل رژيم غذايي، مصرف مكمل‌هاي چربي سوز، جراحي و شركت در فعاليت‌هاي ورزشي توصيه مي‌شود. به اين منظور 20 مرد چاق داوطلب با دامنه سني(45-30) و BMI (4/38-30) در غالب يك طرح نيمه تجربي به طور تصادفي دو گروه مكمل همگن ال آرژنين (10 نفر) و دارونما (10 نفر) جايگزين شدند. داوطلبين به مدت يك ماه (15 جلسه) به تمرينات هوازي با شدت 65% الي 85% حداكثر ضربان قلب بيشينه پرداختند. شاخص‌هاي هموديناميك فشار خون سيستوليك و دياستوليك و همچنين حاصلضرب مضاعف ضربان-فشار (RPP) توسط پزشك پس از ده دقيقه استراحت سه بار اندازه‌گيري شد. داده‌هاي (ميانگين و انحراف استاندارد) طبيعي با استفاده از آزمون گلموگروف اسميرنوف تأييد شد. همچنين از آمار توصيفي (ميانگين و انحراف استاندارد) و از آزمون t مستقل و همبسته و تحليل واريانس دوطرفه در سطح معني‌داري 05/0 بررسي شد. نتايج نشان داد كه شاخص‌هاي هموديناميك فشار خون سيستوليك و دياستوليك و RPP هر دو گروه متعاقب تمرينات هوازي به طور معني‌داري كاهش پيدا كرد اگرچه، دامنه تغييرات شاخص‌هاي هموديناميكي در گروه دريافت كننده ال-آرژنين بيشتر از گروه دارونما بود، ولي تفاوت بين دو گروه معني‌دار نبود. بنابراين مي‌توان نتيجه گرفت كه تمرينات هوازي يك ماهه مي‌تواند در بهبود شاخص‌هاي هموديناميكي مؤثر واقع شود ولي با توجه به سهم اثر اندك يك ماه مكمل دهي ال آرژنين در بهبود اين شاخص‌ها و با در نظر گرفتن برخي از محدوديت‌هاي موجود در تحقيق حاضر ضرورت ايجاب مي‌كند كه تحقيقات تكميلي بيشتري در اين زمينه انجام شود.