بررسي مشخصه هاي موثر بر اجتماع پذيري فضاهاي عمومي به منظور افزايش تعاملات اجتماعي

با توجه به اهميت و تاكيد بر تعاملات اجتماعي انسان در فضاي عمومي شهري، پژوهش حاضر در پي دستيابي به معيارها و مولفه‌هاي كيفي موثر است كه بتوانند در ارتقاء تعاملات اجتماعي در فضاي عمومي شهري تاثيرگذار بوده و به باززنده‌سازي خاطرات جمعي بپردازد. لذا روش تحقيق در اين پژوهش از نظر هدف كاربردي و از نظر ماهيت، تحليلي و توصيفي با رويكرد پيمايشي مي‌باشد. همچنين تحليل يافته‌ها به كمك نرم‌افزار spss صورت گرفته است. حوزه مطالعه اين پژوهش مراكز فرهنگي و هنري و جامعه آماري آن نيز محدوده فرهنگسراي نياوران، موزه هنرهاي معاصر تهران و همچنين محدوده خيابان وليعصر بوده است. ابزار گردآوري داده‌ها را پرسشنامه محقق ساخته است و پژوهش حاضر با استفاده از پرسشنامه‌اي منظم و از پيش تدوين شده انجام پذيرفته و به تحليل مولفه‌هاي مورد مطالعه از طريق مطالعات ميداني در مراكز فرهنگي پرداخته است. با توجه به نتايج تحليل يافته‌هاي تحقيق، اثبات شد كه نوع شكل¬گيري يك فضاي كالبدي مي‌تواند عاملي براي اجتماع پذيري باشد و همچنين مي‌توان با بهره‌گيري از قابليت‌هاي محيطي بر افزايش روابط اجتماعي مطلوب افراد در فضاهاي اجتماعي تاثير گذاشت و فرم فضاي كالبدي نيز مي‌تواند به عنوان عاملي موثر در تعاملات اجتماعي ايفاي نقش نمايد.