مدل‌سازي معماري طبيعت‌گرا بر اساس شاخصه‌هاي طبيعت‌گرايي در معماري

به همراه شروع دوره‌ي شهرنشيني ايده كاهش فشارهاي روحي با ايجاد ارتباط با طبيعت نمايان شده‌است. تعداد قابل توجهي از مطالعات نشان داده‌اند كه مشاهده فضاهاي سبز و بودن در مجاورت عناصر طبيعي باعث كاهش فشار رواني، افزايش سلامت رواني و بهبود بيماري‌ها مي‌شود. افرادي كه در محيط كار خود از وجود گياهان بهره مي‌برند، پربازده‌تر، راحت‌تر، سالم‌تر و خلاق‌تر هستند، فشار و استرس كمتري را نسبت به كساني كه از اين نعمت بي‌بهره‌اند تحمل مي‌كنند و فضاي كار خود را از لحاظ زيبايي‌شناسي خوشايندتر ادراك مي‌كنند. آن‌ها به انجام كار خود مشتاق‌تر هستند و كم‌تر دچار ناكامي مي‌شوند. يكي از راه‌كارهايي كه مي‌توان براي حفاظت از طبيعت در برابر آسيب‌هاي انساني و استفاده از تأثيرات مثبت طبيعت بر روان انسان، به‌كار برد، معماري طبيعت‌گرا است. در اين مقاله كه به روش توصيفي-تحليلي تهيه شده‌است، از طريق مطالعات كتابخانه‌اي و با استناد به مقالات مجله‌هاي داخلي و خارجي و كتب مربوطه، نظريات پژوهشگران و مؤلفان در زمينه تأثيرات طبيعت بر روان، طبيعت‌گرايي و معماري ارگانيك گردآوري شده‌است. در ادامه به تحليل اين نظريات در قالب نمودار پرداخته شده‌است. در نهايت با توجه به نتايجي كه از نمودارها به دست آمده، مدل طراحي معماري طبيعت‌گرا به منظور افزايش تعامل ميان انسان و طبيعت ارائه شده‌است.