بررسي اثرات قفس هاي پرورش ماهي بر تسريع يوتريفيكاسيون و افزايش مواد مغذي (مطالعه موردي در خور غزاله )

بطوركلي فعاليت هاي آبزي پروري مي تواند براكوسيستم هاي آبي تاثير منفي بگذارد كه از مشكلات عمده فعاليت هاي آبزي پروري تغييرات كيفيت آب در اثر افزايش ميزان فسفر و نيتروژن مي باشد ، اين مواد معمولا به شكل آمونياك و اوره در ستون آب وارد كرده و يا از طريق آزاد شدن مجدد مواد آلي رسوب كرده در اثر فعاليت موجودات بنتيك مجددا وارد ستون آب شده كه باعث تقويت و رشد فيتوپلانكتونها و بروز بلوم هاي جلبكي و همچنين كاهش ميزان اكسيژن محلول وافزايش ميزان مواد جامد معلق مي شوند. در اين تحقيق كه بخشي از پروژه بررسي وضعيت بهداشتي ماهيان دريايي است به بررسي روند تغييرات فسفر و نيتروژن و اثرات احتمالي آن بر روي كيفيت آب در خور غزاله كه فعاليت آبزي پروري در قفس در اين منطقه انجام مي شود ، پرداخته شده است. نمونه برداري به صورت ماهانه واز آبان 1384 لغايت مهرماه 1386 صورت گرفته است. دامنه تغييرات پارامترهاي مورد بررسي در خور غزاله برابر نيترات (ppm93/11-53/3)، نيتريت (ppm 89/0-019/0)، فسفات (ppm 05/6-97/0) و آمونياك (ppm 03/0-0) بوده است . مقايسه نتايج حاصل از اين بررسي نشان ميدهد كه بجز آمونياك ساير پارامترهاي مورد بررسي از قبيل نيترات ، نيتريت و فسفات درخور غزاله در اكثر ماه ها بيشتر از حد استانداردهاي ارائه شده موجود بوده است.