بررسي كارايي سنجه‎هاي شدت مختلف براي ارزيابي ظرفيت فروريزش قاب‏هاي خمشي فولادي داراي نامنظمي جرمي در ارتفاع

معمولا براي ارزيابي عملكرد لرزه اي سازه ها به صورت احتمالاتي از تحليل‏هاي ديناميكي غيرخطي استفاده مي‏شود. متغيري كه نتايج تحليل خطر لرزه اي را به نتايج ارزيابي لرزه اي سازه مرتبط مي كند سنجه شدت ناميده مي‏شود. يك سنجه شدت مي‏تواند بيانگر قدرت زلزله و همچنين ميزان خسارت وارد شده به سازه باشد. در چارچوب مهندسي زلزله بر اساس عملكرد، توانايي يك سنجه شدت براي پيش‏بيني پاسخ و يا ظرفيت فروريزش سازه با پراكندگي كم (دقت بالا) كارايي (Efficiency) ناميده مي شود. وجود نامنظمي‏هاي سازه اي يكي از موضوعات متداول در بسياري از سازه ها تلقي مي شود. نامنظمي مي تواند در پلان يا در ارتفاع اتفاق افتد. نامنظمي جرمي در ارتفاع به دلايلي مانند ملاحظات معماري و يا تغيير كاربري به‏وجود مي‏آيد. پاسخ غيرخطي سازه هايي كه داراي نامنظمي مي باشند نسبت به سازه هاي منظم بيشتر تحت تاثير مودهاي بالاتر مي باشد. هدف اصلي اين پژوهش بررسي كارايي سنجه‏هاي شدت متداول و پيشرفته براي ارزيابي ظرفيت فروريزش لرزه اي قاب‏هاي خمشي فولادي داراي نامنظمي جرمي در ارتفاع مي باشد. براي ايجاد نامنظمي جرمي در ارتفاع، جرم يكي از طبقات اولي، مياني و يا بالايي سازه-هاي 5 و 10 طبقه، دو يا سه برابر ساير طبقات در نظر گرفته مي شود. براي طراحي سازه ها از تحليل ديناميكي طيفي و براي محاسبه ظرفيت فروريزش سازه‏ها از تحليل هاي ديناميكي غيرخطي افزاينده استفاده مي‎شود. پس از بررسي كارايي سنجه‏هاي شدت در نظرگرفته شده، سنجه شدت كارا براي ارزيابي ظرفيت فروريزش سازه هاي داراي نامنظمي جرمي در ارتفاع انتخاب مي شود. در نهايت مشاهده مي شود كه سنجه شدت SaavgM داراي بيشترين كارايي براي ارزيابي ظرفيت فروريزش سازه ها مي باشد.