تغذيه و حفظ ذخائر محيط زيست

*

بيان مسئله: طبيعت امانت و نعمت خداوند است كه از سر لطف و مهرباني در اختيار آدميان نهاده شده تا در پرتو بهره وري از آن زندگي سالم، با نشاط و معنويت داشته و استعدادهاي خود را شكوفا سازند. از او خواسته است، قدر آن را بشناسد و آن را به گونه اي كه شايسته است در خود پاس دارد، از اسراف و تبذير در بهره برداري از آن بپرهيزد. ترديدي وجود ندارد كه هيچ مكتبي مانند اسلام به ارزشها و اخلاق زيست محيطي اهميت نداده است. هدف وپژوهش: حفاظت از محيط زيست به معناي عدم بهره برداري يا حتي كمتر استفاده كردن از امكانات طبيعي نيست بلكه مراد استفاده بهينه و عاقلانه از طبيعت است زيرا گاهي خودداري از بهره برداري از امكانات محيط زيست موجب تخريب آن و بر هم خوردن تعادل اكوسيستم مي شود. روش وچگونگي انجام پژوهش:جمع آوري اطلاعات ازطريق مطالعه كتابها،سايت‌ها و.... يافته‌ها و نتيجه‌گيري: قرآن از درختان و گياهان، گاه براي (متاع) زندگي ياد مي كند و گاه آنها را معشيت يعني وسيله برآوردن نيازمندي‌هاي بشري مي شمرد واهميت حيوانات به قدري است كه 6 سوره قرآن به اسم حيوانات نامگذاري شده، ولي با اين وجود با مطالعه اين مقاله متوجه مي شويم كه انسان خليفه، بنده و امانت دار خداوند است نه قيم مطلق طبيعت كه به دلخواه در آن قصر مي كند. نتيجه‌گيري: همه ما دربر هم خوردن تعادل محيط زيست و نابودي ميراث متعلق به نسل‌هاي آينده مسئوليت مشترك داريم و بايد بسيج شويم. بحران محيط زيست در جهان امروز در حقيقت حاصل بحران اخلاقي است كه به بي تعهدي و مسئوليت ناشناسي انسان باز مي گردد.