اهميت و كاربرد گياهان چوبي در قرآن

*

بيان مسأله و هدف پژوهش: همه گياهان روي زمين و داخل درياها نشانه بارزي از عظمت خداوند منان مي باشند. قرآن از زاويه خاصي به گياهان مينگرد و آيات فراواني درباره گياهان، انواع و اجزاي آن نازل شده است. نام بسياري از سوره‌هاي قرآن امور طبيعي است مانند تين، نحل و... . گياهاني كه در قرآن از آنها نام برده است هم از نظر خواص و كاربرد و هم از جهت اشاره به رويدادها و وقايعي كه همراه با نام اين گياهان آمده نيز از اهميت ويژه اي برخوردارند. با توجه به مطالب ذكر شده هدف شناسايي عناصر كليدي در قرآن و آيات مربوط به آن است. روش و چگونگي انجام پژوهش: در اين مقاله از منابع و كتب الكترونيكي مانند، بانك اطلاعاتي و منابع غير الكترونيكي مانند، قرآن كريم، تفاسير الميزان و نمونه و كتب فقهي اسلامي استفاده شده است. يافته‌ها و نتيجه‌گيري: از ديدگاه اسلام گياهان هر چند قوه ناطقه و عاقله ي انساني را ندارند، ولي از اندك شعور بهره مند بوده و از احساسات و عواطف برخوردارند. به همين دليل اسلام، انسان را مجاز به تخريب زندگي گياه نمي‌داند. از آنجايي كه دين اسلام كاملترين دين و كتاب آسماني آن قرآن، در بردارنده‌ي جامع ترين برنامه زندگي براي انسانها مي باشد، بررسي گياهان و جايگاه آنها در ابعاد مختلف زندگي بشر مي تواند تأثير مهمي در نگرش انسان به اين موجودات نجيب خلقت، به منظور ايجاد تعامل و تعادل در ارتباط انسان با آنها و توجه بيشتر به جنبه‌هاي غير مادي اين ارتباط داشته و انسان را به حقيقت نقش گياهان در زندگي معنوي انسان آشنا سازد.