گرده افشاني زنبور عسل به عنوان يكي از شاخص هاي زيستي اكوسيستم

*

بيان مسئله: گرده افشاني و گرده افشان ها خصوصاً زنبور عسل نقش تعيين كننده اي به عنوان شاخص هاي زيستي در بهبود و سلامتي اكوسيستم ها دارند. از اين بيوانديكيتورها براي نمايش دادن تنش هاي محيطي مثل بيماريها، انگل ها، شكارچي ها يا آلاينده ها و آفت كش ها استفاده مي شود. هدف پژوهش: با بررسي وجود يا عدم وجود، فراواني و فعاليت هاي شاخص هاي زيستي مي توان شرايط اكوسيستمي كه در آن پيدا شده اند را مشخص كرد. روش و چگونگي انجام پژوهش: جستجو در پايگاهاي علمي معتبر. يافته ها و نتيجه گيري: زنبور عسل معرف زيستي بسيار خوبي ست زيرا اختلالات شيميايي در محيط زيست را در بدن و محصولات توليدي آنها به وسيله آناليزهاي آزمايشگاهي ميتوان آشكار كرد. زنبورها حس بويايي قوي دارند و در صورتي كه آموزش ببينند ميتوانند مواد منفجره حتي در غلظت هاي بسيار كم را تشخيص دهند. عوامل مهاركننده در گرده افشاني عبارتند از: آفت كش ها، آلاينده ها، بيماري ها. آفت كش ها باعث كاهش عمر، تاثير منفي بر جستجوي غذا، حافظه، جهت يابي و رفتارهاي غيرعادي بيوانديكيتورها مي شوند. عسل، گرده يا بدن حشرات ممكن است با فلزات سنگين، راديوايزوتوپ ها يا تركيبات ارگانيك مثل PCBs آلوده شوند.