تضاد ، اغراق ، تجريد و موقعيت مكاني نقوش حيواني باكون الف و شوشI

در اواخر هزاره پنجم و اوايل هزاره چهارم پيش از ميلاد در پيش از تاريخ فارس و جنوب غرب ايران تمدن هايي شكل گرفتند كه قابل مقايسه ، مطالعه ، تحليل و طبقه بندي از نظر رنگ ، I ارتباط آنها در نقوش سفال هاي بدست آمده از باكون الف و شوش در I جنس ، خميره ، فرم و نقش مي باشد . سبك سفالگري باكون الف در جغرافيايي كوهستاني فارس و فرهنگ سفالگري شوش مركز تمدن ايلام و در دشت هموار خوزستان با اقليم و جغرافياي متفاوت داراي ويژگي هاي بصري معنا داري است كه بررسي اين نقوش و مقايسه آنها علاوه بر آشكار سازي تعاملات فرهنگي ، نشان دهنده تفاوت در نگرش ، تجربيات ، باورها ، خاطرات و اقليم مردمان ساكن در اين مناطق مي باشد . مطالعه و مقايسه نقوش به واسطه ي شماري از ويژگي ها و فنون بصري چون ريتم ، تقارن ، تضاد ، تجريد ، تعادل ، تكرار ، بافت و نحوه تقسيم بندي فضا نشان دهنده تفاوت ها و شباهت هايي در سبك هنري هر دو منطقه است . بطور مثال تقسيم بندي فضاي سفال و چگونگي اجراي كادر ، چگونگي طراحي و تركيب بندي المانها در هر دو منطقه متمايز و نحوه خلق و اجراي بافت و هم نشيني المان هاي هم نشين در برخي موارد مشابه يكديگر است .