مطالعه وضعيت پوشش گياهي مراتع ( مطالعه موردي: بخشي از دشت حسين آباد- قم)‏

وضعيت‎ ‎مرتع‎ ‎نشان دهنده ي‎ ‎چگونگي‎ ‎استفاده‎ ‎از‎ ‎مرتع در گذشته‎ ‎و‎ ‎تاثير‎ ‎عوامل فيزيكي و‎ ‎زنده‎ ‎بر‎ ‎آن‎ ‎است و آگاهي از آن ‏لازمه ي مديريت موفق مراتع مي باشد. زيرا بر اساس وضعيت و گرايش مرتع، برنامه هاي بهره‎ ‎برداري، احيايي و اصلاحي ‏مراتع تدوين و به اجرا در مي آيند. در تحقيق حاضر از روش چهار فاكتوري براي تعيين وضعيت، و از روش ترازوي ‏گرايش مرتع بر اساس امتياز دهي به خصوصيات خاك و پوشش گياهي براي تعيين گرايش وضعيت مراتع دشت حسين ‏آباد قم استفاده شده است. بر اساس نتايج در چهار تيپ گياهي شناسايي شده در منطقه وضعيت مرتع فقير و خيلي ‏فقير و در هر چهار تيپ گرايش وضعيت مرتع منفي است. با توجه به اينكه اين مراتع در مجاورت اراضي كشاورزي واقع ‏شده اند، يا عملياتي چون قرق، بذركاري و نهالكاري به راحتي و با صرف هزينه ي نسبتا كم مي توان وضعيت آنها را ‏بهبود بخشيده وگرايش وضعيت انها را به سمت مثبت تغيير داد.‏