تعيين ظرفيت چرا و فشار دام در مراتع بياباني‎ ‎حاشيه درياچه نمك قم ‏

مهمترين ارزش مراتع ، توليد علوفه جهت چراي دام مي باشد، لذا تعيين ظرفيت چرايي و فشار دام بر مراتع يكي از اصول ‏اوليه مديريت مراتع، برنامه ريزي به منظور استفاده ي مناسب و جلوگيري از تخريب مراتع در نتيجه ي چراي مفرط مي ‏باشد. در تحقيق حاضر از روش قطع و توزين علوفه براي محاسبه ي ظرفيت چرايي در بخشي از مراتع مجاور درياچه ‏نمك قم استفاده شد. در اين روش بر مبناي قطع و توزين گياهان در سطح پلات ها، ميزان علوفه ي توليدي در مراتع ‏اندازه گيري مي شود و سپس با توجه به وضعيت مراتع، شرايط محيطي و فصل چرا حد بهره برداري مشخص مي شود. ‏در نهايت با توجه به ميزان توليد و حد بهره برداري گياهان مرتعي، ظرفيت چرايي مشخص مي شود. همچنين فشار ‏چراي دام از نسبت ظرفيت چرايي به تعداد دام موجود محاسبه شده، به دست آمد. بر اساس نتايج حاصل ظرفيت چرايي ‏مراتع منطقه براي يك دوره ي چرايي 270 روزه، برابر با ۳۶۶واحد دامي است. تعداد دام موجود ۶۰۰ واحد دامي و فشار ‏چراي دام برابر ۰.۶و سنگين مي باشد كه بر اساس تقسيم بندي هاي صورت گرفته در روشهاي ارزيابي بيابانزايي و ‏تخريب ، بيابانزايي ناشي از اين فشار چرا شديد مي باشد.‏