ارزيابي افق اقليم بارش 0202 در غرب ايران

تغيير اقليم فرآيند منحصر به عصر ما نبوده و بر اساس شواهد موجود، كره زمين در دوران هاي مختلف زمين شناسي همواره با چنين تغييراتي مواجه بوده است ولي آنچه تغييرات اقليمي قرن حاضر و به ويژه در نيمه دوم قرن بيستم را از گذشته متمايز سااتته اسات . گازهاي گلخانه اي بدليل افزايش پايداري انرژي در اتمسفر باعث ازدياد دماي كره زمين و تسريع در تغيير اقليم شده اند و باعث اثار گلخانه اي شده اند. در اين پژوهش تروجي مدل گردش عمومي جو ECHO-G با سناريوي A1 به منظور ارزيابي تغيير اقليم كشاور در افق ۰۲۰۲ بر روي ايستگاهاي سينوپتيك نيمه غربي كشور ريزمقياس شدند. بدين منظور توانمنادي مادل LARS-WG بار روي ايستگاه هاي غرب كشور انجام شد. ميانگين بارش كشور جز ماه ژوييه كه در دوره منتهي به سال ۰۲۰۲ افزايش يافته است، در سااير ماه هاي سال كاهش و كمتر از نرمال مي باشند. انحراف معيار بارش در تمامي ماه هاي سال روند كاهشاي دارد. كااهش بارنادگي در فصل تابستان به مراتب كمتر بوده و در فصل سرد سال بيشتر است. به طوري كه بارش هاي فصل سرد ساال در مقايساه باا نرماال ۸ درصد كاهش مي يابند. بيشترين كاهش بارش در استان هاي واقع در امتداد رشته كوه زاگرس، غرب كشور و سواحل جنوبي و شرقي تزر شامل استان هاي كردستان، همدان، زنجان، مركزي، كرمانشاهان، لرساتان، ايا،م، توزساتان، چهار محاال و بختيااري، بوشاهر، مازندران و گلستان بود.