رابطه سبك هاي دلبستگي با مهارت اجتماعي

هدف از پژوهش حاضر بررسي رابطه بين سبك هاي دلبستگي با مهارت اجتماعي شهر شيراز بود. نمونه شامل 260 دانش آموز (126 دختر و 134 پسر) بود كه به روش خوشه اي تصادفي چند مرحله اي انتخاب شدند. براي جمع آوري داده ها از مقياس تجديد نظر شده دلبستگي بزرگسالان (كولينز و ريد، 1990)، سيستم درجه بندي شده مهارت اجتماعي (جيك ساو، 1999) استفاده شد. نتايج تحليل رگرسيون نشان داد كه سبك هاي دلبستگي ايمن و دلبستگي ناايمن اجتنابي مهارت اجتماعي را به طور مثبت پيش بيني مي كنند. در حالي كه سبك دلبستگي ناايمن دوسوگرا قدرت پيش بيني مهارت اجتماعي را ندارند.