بررسي مقايسه اي خودكارامدي دانش‌آموزان پسر دوره اول متوسطه بر اساس سبك هاي يادگيري در منطقه 17 تهران

اين تحقيق به بررسي مقايسه‌اي خودكارآمدي دانش‌آموزان پسر دوره اول متوسطه بر اساس سبك‌هاي يادگيري در منطقه 17 تهران پرداخته است؛ براي تدوين چارچوب نظري و فرضيات از نظريه‌هاي خودكارآمدي موريس و سبك‌هاي يادگيري كلب استفاده شده است؛ روش پژوهش در اين مطالعه از نظر از نظر هدف كاربردي، از نظر نوع داده‌ها كمي، از نظر روش اجراي تحقيق از دسته تحقيقات غيرآزمايشي و از نوع مقايسه‌اي مي باشد؛ جامعه آماري دانش‌آموزان پسر دوره اول متوسطه منطقه 17 تهران به تعداد 5098 نفر و حجم نمونه 357 نفر و انتخاب نمونه به روش نمونه گيري تصادفي طبقه‌اي مي‌باشد؛ ابزار جمع‌آوري اطلاعات از طريق پرسشنامه كه براي متغيرهاي خودكارآمدي و سبك‌هاي يادگيري به ترتيب از پرسشنامه خودكارآمدي موريس و پرسشنامه سبك‌يادگيري كلب استفاده شده است؛ يافته‌هاي تحقيق نشان مي‌دهد (خودكارآمدي، خودكارآمدي اجتماعي و خودكارآمدي هيجاني) دانش‌آموزان پسر دوره اول متوسطه براساس سبك‌هاي يادگيري تفاوت معني‌داري دارد و ولي خودكارآمدي تحصيلي دانش‌آموزان پسر دوره اول متوسطه براساس سبك‌هاي يادگيري تفاوت معني‌داري ندارد.