تاثير عوامل اجتماعي و عاطفي در كاهش رفتارهاي مخاطره آميز نوجوانان

رفتارهاي پر خطر از حيث صدمات و خسارت هاي جبران ناپذير تحصيلي، رواني ،اجتماعي ، قانوني ،بهداشتي و اقتصادي مثل ترك تحصيل ،عدم موفقيت تحصيلي ، عدم موفقيت شغلي ،ركود علمي ، انتشار بيشتر مصرف مواد در جامعه وخطر برقراري رفتارهاي نامعمول و پر خطر جنسي و افزايش احتمال ابتلا به بيماري هاي مقاربتي ايدز و هزينه هاي زماني و مالي و اقدامات تغيير رفتار قابل توجه است .نوجوانان نيز از حيث موقعيت و منزلت فكري واجتماعي ، فعلي و آينده با بقيه همگنان خود تفاوت دارند. آنها به علت ماهيت زندگي نوجواني در معرض عوامل تنيدگي قرار مي گيرند و بايد با تقاضاهاي روز افزون جهاني براي مسائلي چون شغل ، شيوه ي زندگي ،دوستان ، خانواده ، مذهب و سياست ها تصميم بگيرند كه كنار بيايند و انتظارات خانواده، معلمان ،دوستان و ساير گروه ها را برآورده سازند .اين تنيدگي ها مي تواند زمينه ساز تعارضات متعددي در افراد گردد.به طور كلي مي توان گفت با شناسايي عوامل عاطفي و اجتماعي گامي بسيط در جهت كاهش رفتارهاي مخاطره آميز برداشت . تحقيق حاضر براين است كه ريشه ي اين عوامل را كشف و جهت كاهش تاثير آنها در رفتارهاي مخاطره آميز نوجوانان راه حل هايي مطرح نمايد. .اين تحقيق علمي –ترويجي و روش گردآوري داده ها كتابخانه اي و توصيفي مي باشد.