بررسي تاثير مديريت دانش بر تحول سازماني با ميانجي گري رهبري تحول آفرين در بين كاركنان سازمان هاي دولتي

سازمان ها و ادارات يكي از اركان اصلي در جامعه انساني هستند و مديريت و رهبري در سازمان از مهمترين شاخص هاي ادامه حيات، پويايي، بالندگي و يا نابودي آنها مي باشد. هدف از اين پژوهش بررسي رابطه بين مديريت دانش و تحول سازماني با در نظر گرفتن نفش ميانجي رهبري تحول آفرين در بين كاركنان سازمان هاي دولتي شهر شيراز مي باشد. روش تحقيق در اين پژوهش از بعد هدف كاربردي، از لحاظ روش توصيفي- همبستگي و از نظر اجرا پيمايشي مي باشد. جامعه آماري اين پژوهش شامل تمامي كاركنان سازمان هاي دولتي شهر شيراز مي باشد كه با استفاده از فرمول كوكران241 نفر را به روش تصادفي طبقاتي انتخاب كرده ايم. ابزار پژوهش شامل سه پرسشنامه مديريت دانش، تحول سازماني و رهبري تحول آفرين مي باشد كه پايايي بدست آمده براي پرسشنامه مديريت دانش 79/0، تحول سازماني92/0 و رهبري تحول آفرين82/0 مي باشد. يافته هاي تحقيق نشان مي دهد كه مديريت دانش با توجه به ضريب بتاي (β=0.84 ) تاثير مثبتي بر تحول سازماني و رهبري تحول آفرين دارد. نتايج نشان مي دهد كه همگام با پيشرفت هاي روز و علم مديريت دانش پويا، سازمان ها مي بايد تحولاتي آگاهانه و نوآوري هاي مفيد را به مرحله اجرا بگذارند.