تكنيك هاي مهندسي صنايع براي توسعه پايدار

توسعه پايدار با تعريف پاسخگويي به نيازهاي امروز بدون به خطر انداختن توانايي نسل‏هاي آينده در برآورده نمودن نيازهاي خود، در سال‏هاي اخير در زمينه‏هاي مختلف مورد توجه جامعه جهاني قرار گرفته است. آموزش يكي از اركان اساسي و اوليه در همه مفاهيم و از جمله توسعه پايدار است. در حال حاضر در ايران مفهوم توسعه پايدار در سرفصل رشته‏هاي دانشگاهي بسيار تخصصي مانند محيط زيست، منابع طبيعي و كشاورزي تعريف شده است و در ساير رشته‏هاي دانشگاهي جايگاهي براي آن وجود ندارد. اما با توجه به چندوجهي بودن مفهوم توسعه پايدار، براي گسترش و كاربرد اين مفهوم در جامعه، گنجاندن آن در ساير رشته‏هاي دانشگاهي نيز احساس مي‏شود. مهندسان صنايع به سبب ماهيت شغلشان، با كار در كنار انواع متخصصين رشته‏هاي فني و غيرفني در طراحي، برنامه‏ريزي، هدايت، اجرا و حتي انهدام پروژه‏ها و محصولات مختلف نقش مهمي دارند. در اين مقاله تجربه ساير كشورها و رشته‏هاي دانشگاهي مرتبط با توسعه پايدار معرفي شده اند. در رابطه با رشته مهندسي صنايع، اين مقاله نشان مي‏دهد كه توسعه پايدار جايگاهي در آموزش‏هاي آكادميك اين رشته ندارد. بررسي دروس اين رشته نشان‏دهنده جاي خالي توسعه پايدار در سرفصل‏هاي مورد تدريس است كه مي‏تواند در برنامه‏ريزي‏هاي آينده مورد توجه قرار گيرد. همچنين كاربرد تكنيك‏هاي مختلف مهندسي صنايع براي مديريت و مهندسي پايدار بررسي و تكنيك‏هاي قابل استفاده در اين زمينه معرفي شده اند. در پايان پيشنهادهايي براي مدرسان و برنامه‏ريزان آينده رشته مهندسي صنايع و محققان براي مطالعات آينده داده شده است.