ارزيابي و بهبود كارايي خطوط هوايي ايراني با استفاده از مدل SBM تحليل پوششي داده‌ها

حمل‌و‌نقل به‌عنوان موضوعي محوري در زمينه‌ي توسعه‌ي كشورها، پيونددهنده‌ي بخش‌هاي مختلف اقتصاد است و بهبود كارايي حمل و‌نقل، به‌ويژه حمل‌ونقل هوايي، به‌عنوان سريع‌‌ترين و گران‌‌ترين نوع آن، اهميت ويژه‌اي دارد. برهمين اساس، هدف از مقاله؛ رتبه‌بندي و بهبود كارايي خطوط هوايي بنا نهاده شد. به‌منظور محاسبه كارايي، روش تحليل پوششي داده ها به‌عنوان محبوب‌ترين روش‌ ارزيابي كارايي نسبي واحدهاي تصميم‌گيرنده‌ي مشابه، با چندين ورودي و خروجي كه در آن، چند واحد، به عنوان واحد كارا معرفي شده و به كمك آن‌ها، مرز كارايي به‌عنوان ملاك ارزيابي ساير واحدها، تشكيل مي‌شود، انتخاب شد. همچنين، از بين مدل‌هاي تحليل پوششي داده‌ها، مدل SBM كه مرتبط با مازاد ورودي‌ها و كمبود خروجي‌هاست، به‌منظور ارزيابي كارايي 14 خط هوايي ايراني برگزيده شد. براساس نتايج حاصل از اجراي مدل، خطوط هوايي؛ پويااير، اترك، تابان، كاسپين و ماهان، كارا شناخته شدند. تمامي خطوط رتبه‌بندي شدند و مقادير مازاد ورودي‌ها و كمبود خروجي‌ها جهت بهبود كارايي ارائه شد.